Ο προστάτης ως ανεξάρτητο όργανο περιγράφηκε για πρώτη φορά στις ανατομικές μελέτες ενός αρχαίου Έλληνα ιατρού γύρω στο 350 π.Χ. έμπειρος. Ωστόσο, εκείνη την εποχή οι γιατροί δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία σε αυτό και τα έργα αυτού του γιατρού ουσιαστικά δεν διατηρήθηκαν, έτσι ο αδένας ανακαλύφθηκε αργότερα από τον Βενετό γιατρό Nicola Massa. Το 1838, ο Verdes έδωσε την πρώτη ακριβή μορφολογική περιγραφή της παθολογίας του προστάτη, η οποία συμπληρώθηκε με την πάροδο του χρόνου από τα λαμπρά μυαλά της εποχής του. Παρεμπιπτόντως, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, πολλοί γενικοί γιατροί και ψυχαναλυτές δεν αναγνώριζαν την ύπαρξη χρόνιας προστατίτιδας και μιλούσαν γι' αυτήν ως «πρωκτική-ορθική ψύχωση». Ευτυχώς, η σύγχρονη ιατρική έχει μάθει όχι μόνο να διαγνώσει έγκαιρα αυτή τη σοβαρή ασθένεια, αλλά και να τη θεραπεύει με μεγάλη επιτυχία. Τι είναι όμως ακριβώς η προστατίτιδα;
Γενικά χαρακτηριστικά
Η προστατίτιδα είναι μια φλεγμονή του προστάτη, ενός ειδικού ανδρικού οργάνου που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την ουροδόχο κύστη. Η δουλειά του είναι να παράγει προστατική έκκριση, ένα σημαντικό συστατικό του σπέρματος. Επιπλέον, ο αδένας κλείνει την έξοδο του ουροποιητικού πόρου κατά τη διάρκεια της στύσης.
Όπως μπορείτε να φανταστείτε, η φλεγμονή μπορεί να έχει διάφορες αιτίες. Δεδομένου ότι ο προστάτης συνδέεται άμεσα με το ουροποιητικό κανάλι, ο πιο συνηθισμένος λόγος για την ανάπτυξη προστατίτιδας είναι η διείσδυση μολυσματικών παραγόντων στον αδένα. Όλοι γνωρίζουν ότι το ανθρώπινο σώμα περιέχει μεγάλο αριθμό συμβιωτικών βακτηρίων που αποτελούν μέρος της φυσιολογικής μικροχλωρίδας του. Ωστόσο, μόλις τέτοια βακτήρια εγκαταλείψουν την αποικία τους και εισβάλουν σε άλλους ιστούς, μετατρέπονται από σύμμαχος σε πηγή προβλημάτων, πυροδοτώντας ισχυρές φλεγμονώδεις αποκρίσεις. Τα εντεροβακτηρίδια (οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι των οποίων είναι ο Proteus), τα Escherichia coli και Pseudomonas aeruginosa, οι εντερόκοκκοι, διεισδύουν στον αδένα με διαφορετικούς τρόπους. Η πιο προφανής οδός είναι η ουρήθρα, αλλά επειδή ο προστάτης συνδέεται με ένα δίκτυο μεγάλων αγγείων, τόσο το αίμα όσο και η λέμφος μπορούν να χρησιμεύσουν ως μέσο μεταφοράς για τα βακτήρια.
Υπάρχει μια άλλη ομάδα παθογόνων που αναφέρεται στην ιατρική ως «άτυπα» επειδή αυτά τα παθογόνα είναι πολύ πιο σπάνια. Αυτές περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, μυκητιάσεις - πολλοί πιθανότατα έχουν ακούσει για τον μύκητα Candida, ο οποίος επιτίθεται στους εσωτερικούς ιστούς και προκαλεί την ασθένεια "καντιντίαση". Συνήθως, τα σπόρια μυκήτων διεισδύουν στα εσωτερικά όργανα όταν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί σοβαρά - κάτι που δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο για τους σύγχρονους ανθρώπους σε σκληρά κλίματα και συνεχή υπερφόρτωση του σώματος λόγω πολυάσχολου προγράμματος εργασίας και έλλειψης ύπνου. Η προστατίτιδα μπορεί επίσης να είναι ιογενής. Οι ιοί των ανθρώπινων θηλωμάτων, οι κυτταρομεγαλοϊοί, οι ιοί του έρπητα ακόμα και οι ιοί της γρίπης (!) μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή στον προστάτη και έναν ολόκληρο καταρράκτη επιπλοκών που εξαντλούν έναν ήδη εξασθενημένο οργανισμό.
Επιπλέον, η προστατίτιδα προκαλείται επίσης από μη βακτηριακά παθογόνα. Πρώτα απ 'όλα, μιλάμε για πυώδεις σχηματισμούς στο σώμα: τα σωματίδια πύου διαχωρίζονται από τη συνολική μάζα και εισέρχονται στον ιστό μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Μερικές φορές το ίδιο το αίμα, χωρίς ξένες ουσίες, μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη αντίδραση. Εάν ένας άνδρας ακολουθεί έναν κυρίως καθιστικό τρόπο ζωής και παραμελεί τη σωματική άσκηση, το αίμα μένει στάσιμο στον αδένα και εμφανίζεται απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων. Και τέλος, ο τελευταίος (αλλά όχι λιγότερο σημαντικός) λόγος είναι η μακροχρόνια σεξουαλική αποχή και η ασωτία. Στην πρώτη περίπτωση, ο σίδηρος διασπάται γιατί ο οργανισμός τον προμηθεύει με όλο και λιγότερο αίμα χωρίς ανάγκη, γι' αυτό και τα κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν από την πείνα. Στη δεύτερη περίπτωση, όλη η ευθύνη βαραίνει τον σύντροφο, ο οποίος μπορεί να χρησιμεύσει ως φορέας ορισμένων τύπων ουρολοιμώξεων. Τα συμπτώματα της προστατίτιδας είναι δύσκολο να συγχέονται με κάτι άλλο. Το κύριο σύμπτωμα είναι ένα μαχαίρι, οξύς, σπάνια πιεστικός πόνος κατά την ούρηση και την εκσπερμάτιση. Αυτό επιδεινώνεται από τον πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης, στο περίνεο, στο όσχεο και στη μέση. Λόγω της μεγέθυνσης του αδένα, συχνά φράζει την ουρήθρα, δυσκολεύοντας την ούρηση. Με μια βακτηριακή λοίμωξη, μπορεί συχνά να παρατηρηθεί πρασινωπό και κιτρινωπό έκκριμα από τον ίδιο τον πόρο και σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσεται αιμοσπερμία - η εμφάνιση αίματος στο σπέρμα.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της προστατίτιδας;
Από όλα τα παραπάνω, είναι εύκολο να συμπεράνουμε ότι η φλεγμονή του προστάτη οδηγεί σε μια σειρά προβλημάτων. Το πιο κοινό αποτέλεσμα της προχωρημένης προστατίτιδας είναι η ανικανότητα και η υπογονιμότητα, καθώς η διαταραχή στη λειτουργία του προστάτη οδηγεί σε απότομη μείωση της παραγωγής ορμονών που είναι υπεύθυνες για τη σεξουαλική επιθυμία. Η απόκριση στη μόλυνση σπάνια εντοπίζεται μόνο στον αδένα. Το επίκεντρο της φλεγμονής συνήθως επεκτείνεται και στους γειτονικούς ιστούς. Επομένως, την προστατίτιδα ακολουθούν φυσαλίτιδα, πυελονεφρίτιδα, κυστίτιδα, ουρηθρίτιδα και άλλες βλάβες του ουρογεννητικού συστήματος. Εάν η αιτία της προστατίτιδας είναι μια μυκητιασική, βακτηριακή ή ιογενής λοίμωξη, μπορείτε εύκολα να μολύνετε τον σεξουαλικό σας σύντροφο. Τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα παθογόνα μπορούν να προκαλέσουν μολυσματικές ασθένειες του ουρογεννητικού συστήματος στις γυναίκες. Επιπλέον, η μόλυνση του αίματος μπορεί απλώς να προκαλέσει δηλητηρίαση του αίματος και να οδηγήσει σε εκτεταμένη βλάβη στο σώμα.
Πιθανότατα έχετε ακούσει τον όρο «αδένωμα του προστάτη» σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές διαφημίσεις. Το αδένωμα είναι ένας όγκος του αδένα που αυξάνεται σε μέγεθος με την πάροδο του χρόνου, όχι μόνο προκαλεί φλεγμονή και μπορεί να γίνει κακοήθης, αλλά απλώς συμπιέζει την ουρογεννητική οδό. Γιατί είναι αυτό τόσο σημαντικό; Δεν πρόκειται μόνο για επώδυνη, εξαιρετικά δύσκολη ούρηση και πλήρη στυτική δυσλειτουργία. Το συμπιεσμένο όργανο δέχεται όλο και λιγότερο αίμα, με αποτέλεσμα ο ιστός πρώτα να συρρικνώνεται και στη συνέχεια να πεθαίνει εντελώς, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση εκτεταμένης εστίας νέκρωσης. Αυτή η μορφή προστατίτιδας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί.
Πώς να αντιμετωπίσετε την προστατίτιδα;
Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να θυμάστε μια απλή αλήθεια: μόνο ένας εξειδικευμένος γιατρός μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία της προστατίτιδας. Χωρίς αφέψημα γιαγιά και κολλιτσίδα θεραπευτή, χωρίς ταντρικές πρακτικές και χωρίς κομπρέσες από φλοιό ιτιάς. Μια τέτοια ασθένεια δεν υποχωρεί από μόνη της: όσο περισσότερο καθυστερεί ο ασθενής τη θεραπεία, τόσο περισσότερα προβλήματα θα αντιμετωπίσει και τόσο πιο ακριβή θα είναι η θεραπεία. Πολλοί άνδρες δεν καταλαβαίνουν τη σύγχρονη φαρμακολογία και έχουν δεισιδαιμονικό φόβο ότι ο γιατρός θα τους συνταγογραφήσει ένα βουνό από φάρμακα που όχι μόνο είναι άχρηστα, αλλά προκαλούν επίσης σημαντική βλάβη στο πορτοφόλι και την υγεία τους. Μην ανησυχείτε: αντί για μια χούφτα χάπια, πιθανότατα θα σας συνταγογραφηθεί ένα μόνο φάρμακο σε πολύ λογική τιμή.
5 ενδιαφέροντα γεγονότα για την προστατίτιδα
Ακολουθούν μερικά θλιβερά γεγονότα για τη «μεγαλύτερη αντρική ασθένεια» της εποχής μας: - Η υγιεινή διατροφή είναι το κλειδί της επιτυχίας: Με τη σωστή διατροφή, μπορείτε όχι μόνο να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά ακόμη και να επιβραδύνετε τη φλεγμονώδη διόγκωση του προστάτη. — Ένας στους τρεις άνδρες στον κόσμο πάσχει από τη μία ή την άλλη μορφή προστατίτιδας. — Παρεμπιπτόντως, η προστατίτιδα δεν είναι «ασθένεια της τρίτης ηλικίας»: ορισμένες από τις μορφές της μπορεί να αναπτυχθούν σε σχετικά νεαρή ηλικία (20-25 ετών). — Στις περισσότερες περιπτώσεις, συνταγογραφείται μασάζ προστάτη, αλλά το μασάζ από μόνο του μπορεί να θεραπεύσει μόνο τη συμφορητική προστατίτιδα. Μερικές φορές το μασάζ αντενδείκνυται αυστηρά. — Η προστατίτιδα μπορεί να είναι ασυμπτωματική για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά σίγουρα θα γίνει αισθητή με απότομη μείωση της ανοσίας, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια ασθένειας, υποθερμίας κ.λπ.